ADO Den Haag- Sparta 1-0 wéér een wedstrijd met 2 gezichten

Weer zo’n wedstrijd tegen een tegenstander, die geacht wordt straks in mei in dezelfde regionen te eindigen. Oftewel een directe concurrent. Hoe zouden we ons vanavond wapenen in Den Haag? Hoe zouden we reageren na het midweekse debacle in de beker?
Een fikse tegenvaller vooraf was het feit dat Bart Vriends niet inzetbaar was. Vriends was de laatste weken uitgegroeid tot een betrouwbare basisklant, eerst in combinatie met Breuer en toen Breuer geblesseerd raakte misschien wel nog belangrijker dan daarvoor. En nu beiden geblesseerd, een fikse aderlating. Het betekende het basisdebuut voor Sander Fischer, naast Chabot. Laatstgenoemde lijkt na een een slecht begin langzaam wat vooruitgang te boeken. Minder vaak druistig en lomp de duels aangaan, dat is al een begin.

Over een begin gesproken, de 400 Spartanen namen plaats in het uitvak en scheidsrechter Manschot floot voor het begin van de wedstrijd. Goodwin had het van tevoren in een interview al gezegd: als we de eerste 20 minuten zonder kleerscheuren doorkomen en de verwachte Haagse storm doorstaan, dan kunnen we in de wedstrijd groeien. Echter was er van een storm geen sprake, hooguit een licht briesje. Sparta groeide namelijk vanaf de eerste minuut al in de wedstrijd met een sterk blok op het middenveld. Dobson was gepasseerd en Ryan Sanusi nam zijn plek in; samen met Dougall moest hij proberen om de baas te zijn op het middenveld. En in behoorlijk wat fases in de eerste helft lukte dat ook, ADO speelde afwachtend en liet Sparta het spel maken. Om vervolgens in de counter een paar keer vlijmscherp uit te breken, met name spits Johnsen leek de bal binnen te tikken maar Floranus liep genoeg in de weg. Sparta kreeg ook een paar kansjes, zo kwam Ache na een prima aanval net wat kracht tekort om de keeper kansloos te laten, was er een prima schot van Verhaar en schoot Dougall kiezelhard op de vuisten van keeper Zwinkels. En wederom was Kenny overigens onze beste man op het veld en is niet meer uit de basis weg te denken. In de vermakelijke 1e helft werd niet gescoord, 0-0 derhalve bij rust.

Vorig jaar waren de ploegen ook in evenwicht de eerste helft en was er aan het begin van de 2e helft de achteraf beslissende 1-0. De 2e helft was amper een paar minuten onderweg en Mühren kopte voortreffelijk richting het doel, maar met een uiterste krachtsinspanning redde keeper Zwinkels. In de daaropvolgende tegenaanval was Becker weer eens Marfelt te snel af, zijn voorzet werd nog gemist door Johnsen maar vlak daarna scoorde El Khayati met een bekeken zaalvoetbalgoaltje in de lange hoek, 1-0. We zouden het graag heel anders geschreven hebben, maar wederom bleek uit niets waarom Marfelt het niveau van Sparta aan zou kunnen. Het meest schrijnende leek nog te zijn dat medespelers hem af en toe bewust oversloegen. De 1-0 leek een flinke dreun voor de spelers, er brak nu een fase aan waarbij Sparta af en toe overlopen werd en onbegrijpelijke keuzes maakte aan de bal. En waar we vorig seizoen nog vaak een echte stormram hadden in de persoon van Pogba, die oorlog maakte, kwam nu Volas voor Ache. En dat was niet per se een verbetering. Volas werkte hard, maar kwam amper in het stuk voor. Ondanks het flinke verval na de 50e minuut, kreeg Sparta nog wel enkele goede kansen. Zo schoot Mühren op de paal en kopte Floranus net naast. Brogno en Duarte waren nog ingevallen en met name laatstgenoemde deed dat vrij behoorlijk. Kortsmit liet nog van zich spreken, waarbij hij liefst 4 keer in een paar seconden tijd katachtig redde van dichtbij, een heuse scrimmage.

Maar het verschil tussen de eerste 50 minuten en de daaropvolgende 40 minuten was aanzienlijk. Waar we bij NAC nog de rug konden rechten na een achterstand en mentaal prima voor de dag kwamen, was dit te vergelijken met de uitwedstrijd bij VVV. Tot de 1-0 achterstand vrij weinig tot niets aan de hand, een tegenslag middels een achterstand en de ploeg is geen schim meer van de minuten daarvoor. Er was nog wel een slotoffensief, maar de echte overtuiging ontbrak.

Zondag wacht Roda JC, alweer een concurrent voor de onderste plekken. Met NUL punten uit 6 wedstrijden zijn zij de competitie dramatisch begonnen, maar Sparta heeft wel vaker vervroegd voor Sinterklaas gespeeld. Winst is essentieel, het is zondag weer tijd voor een kolkend Kasteel. Vanaf de allereerste seconde laten zien, horen en voelen dat er niets te halen valt voor de gehate Limburgers.

NU IS DE TIJD GEKOMEN ONS TE GORDEN TOT DEN STRIJD!

@petervanderzwan

About The Author

Related posts