FC Dordrecht – Sparta Rotterdam | Rayhi loodst Sparta naar eerste zege in 2019

Dordt-Sparta, een regioderby. De laatste jaren ook wel de Rijnmond-derby genoemd. Die tweestrijd kenden we vroeger niet, de rivaal kwam uit Zuid en we hadden met Dordt vrijwel nooit iets te maken. Dat veranderde door play offs en degradaties de afgelopen decennia, Dordt werd -net als de Kralingse stadgenoot- een rivaal. Ze vertonen opvallende gelijkenissen, waar Excelsior eerder een satellietclub was van Zuid is het nu de beurt aan Dordt om samen te spannen met ze. Dat sluit naadloos aan op de aanwas op de tribunes, de laatste jaren maakten we dikwijls mee dat er gajes met stadionverboden van Zuid mede de harde kern vormden. Liefdevolle verwensingen vielen en vallen ons ten deel, zowel online als offline. Ach, het is ook wel mooi. Een opgefokt sfeertje, niets mis mee. Zeker als je ook nog de zoete smaak van de winst mag meemaken. Maar laat dat nou juist het probleem zijn in 2019. Louter zure verliespunten, waardoor we na vorig weekend de titel in rook zagen opgaan. Tuurlijk, mathematisch kan het nog. Maar het is een illusie dat het op stoom zijnde Twente een enorm verval krijgt en wij tegelijkertijd een wonderbaarlijke wederopstanding.

En zo is deze derby voor ons vooral een achterhoedegevecht. Enorm jammer, en dat is nog een understatement. Het gaat nergens meer om, of ja toch nog ergens om. Zo hoog mogelijk eindigen, dan besparen we ons een eerste ronde in de play offs. En toch ook vertrouwen tanken voor die cruciale wedstrijden. En juist daar schort het aan sinds de winterstop. Vertrouwen, mentaliteit, instelling, voor elkaar door het vuur willen gaan, de wedstrijd killen. Genoeg werk aan de winkel.

Fraser kon niet beschikken over de geblesseerden Vriends, Saksela en reservekeeper Coremans. Drenthe leek gepasseerd en zat op de bank, maar andere geluiden meldden weer dat hij een paar dagen ziek was geweest. Harroui mocht godzijdank weer eens in de basis starten en het hevig bekritiseerde 5-3-2 was ingeruild voor 4-4-2, met Rayhi met de punt naar voren. Ook Dervisoglu mocht in de basis starten. Zo werd aan behoorlijk wat supporterswensen gehoor gegeven, al is dat puur toeval als we onze eigenwijze trainert de afgelopen weken zagen puzzelen en husselen met de opstelling als een heuse tombola.

Benieuwd hoe Sparta voor de dag zou komen, nu de druk in de strijd om de titel weg was. De eerste minuten was het spitsuur voor de schaapskooi van Kortsmit. Maar onze geplaagde keeper redde tot 3 keer toe prima, goed voor het vertrouwen. Sparta kwam daarna wat in de wedstrijd, het werd in de eerste 20 minuten een gelijkopgaande wedstrijd. Na kansen aan beide kanten, was het in de 26e minuut raak voor de rood-witten. Deroy Duarte zag zijn poging nog gered door Bryan Janssen, maar de rebound van Rayhi was hem te machtig: 0-1. Maar lang kon Sparta niet genieten, want 5 minuten later ging de bal op de stip aan de andere kant, na een domme overtreding van Auassar. Hij had geluk dat de scheids de gele kaart op zak hield, want vlak daarvoor had hij er al één gekregen na een forse overtreding. Stankov benutte het buitenkansje, 1-1. Sparta leek even van slag, zoals wel vaker in de afgelopen periode, maar het richtte zich op. Kansjes voor de hardwerkende Veldwijk en Laros Duarte, maar het bleef 1-1. Tot de 43e minuut. Een weergaloze actie van Mo Rayhi betekende de 1-2. Hij snelde vanaf links voorbij zijn directe tegenstander en versloeg Janssen met een bekeken schuiver in de lange hoek. Dordt probeerde de gelijkmaker te forceren, maar de overgave bij onze spelers om met 1-2 de rust te halen was goed om te zien. De plaggen werden uit het veld gelopen, dit zou je elke week moeten kunnen opbrengen.

Weinig gevaar aan beide kanten aan het begin van de 2e helft, maar na 10 minuten kreeg Sparta een vrije trap op kansrijke positie. Laros Duarte schoot de bal formidabel in de bovenhoek: 1-3! De vreugde was er, maar we hebben vaker met 2 goals voor gestaan … er was een 4e goal nodig om het definitief te beslissen. Een kwartier voor tijd kwam Ache in het veld voor Dervisoglu. Vijf minuten later direct al een grote kans voor hem, maar hij stuitte op de doelman. Even later mocht ook Drenthe invallen. FC Dordrecht was geknakt na de 1-3, het was nog nauwelijks gevaarlijk. De enige grote kans was in de 82e minuut, toen een poging van Summerville rakelings naast ging. In de tegenaanval was daar eindelijk de 1-4. Een afgeslagen aanval belandde voor de voeten van Drenthe, hij streepte raak! De overwinning was binnen en had nog groter kunnen uitvallen, maar het vizier stond niet op scherp bij onze voorwaartsen. En zo wonnen we de regioderby van de Schapenkoppen, hopelijk is dit de ommekeer en is het herstel ingezet. Op weg naar de play offs, hoewel die weg nog lang is en maanden duurt. Zoveel mogelijk punten halen, te beginnen volgende week zondag, tegen Go Ahead Eagles. Een ploeg die vlak boven ons staat en die we kunnen achterhalen. De sfeer in het uitvak was heerlijk, uiteraard mede ingegeven door de overwinning. Maar ook na de 1-1 bleven we er vol achter staan, goed om te zien na alle teleurstellingen de afgelopen weken. En de spelers? Die juichten en vierden niet uitbundig na afloop. Grotendeels terecht, ze realiseerden zich ook dat na vorige week het reguliere seizoen definitief over is. Maar iets dichter naar de fans, letterlijk en figuurlijk, is niet teveel gevraagd toch? Zij, die jullie altijd steunen tijdens alle wedstrijden. Ook als we achter staan. Juist dán. Ook daar is nog herstel en groei mogelijk richting de beslissende fase. Want samen hebben we één doel: promotie. ‘Sparta Piet, het is weer (bijna) zondag!’ FORZA SPARTA!

@petervanderzwan

Foto’s: o.a. Carla Vos

About The Author

Related posts