PEC Zwolle – Sparta | Een verloren avond, in alle opzichten…

Na het vrije (interland)weekend van vorige week mochten we de draad weer oppakken in Zwolle tegen PEC. De draad van vóór de wedstrijd tegen Ajax, toen we de zoete smaak van 2 overwinningen op rij mochten beleven. De draad waarop we nu balanceren, tussen hoop en vrees. Want de ranglijst leert ons al weken dat het tot het allerlaatste moment bloedstollend spannend zal zijn.

Advocaat zag geen reden om zijn basiself te wijzigen, redelijk aanvallend dus in een uitwedstrijd tegen een op papier veel betere tegenstander. Lovenswaardig om zo te beginnen, de intentie om te winnen en niet om niet te verliezen. Anderzijds had Advocaat eerder gezegd om realistischer te spelen, zeker in uitwedstrijden tegen hoger aangeschreven teams. Enfin, we gingen dus vooral uit van eigen kracht.

Bijna 350 Spartanen bevolkten het uitvak in Zwolle, prima aantal in deze overlevingsstrijd. Voor Vitesse-uit zijn al bijna 400 kaarten verkocht en voor Zuid-uit zijn we de 300 al gepasseerd. Het wordt nu echt menens, alle steun is hard nodig!
De Sparta Marsch werd uit volle borst meegezongen, come on red white army!

Maar er was amper een minuut gespeeld, toen er bij 2 duels achtereen op het middenveld niet goed werd ingegrepen en de sneltrein, die Ehizibue heet, op rechts opstoomde. Zijn kwaliteiten zijn bekend, maar klaarblijkelijk had Nelom nog niet door dat we waren begonnen. De voorzet belandde op het hoofd van Mokhtar, die Huth in de uiterste hoek kansloos liet, 1-0. Een dramatisch begin, en bijna werd het 2 minuten later nog erger toen Sanusi de bal verspeelde. Oog in oog redde Huth de inzet van Parzyszek. Sparta, wakker worden verdomme! Hoe kan je zo aan een wedstrijd beginnen? We hadden het overduidelijk lastig met de handige handenbindertjes van Zwolle, technisch begaafde spelers die elkaar makkelijk vinden. Toch lieten ze af en toe behoorlijk wat ruimte achter de middenvelders, waardoor we steeds meer richting de goal van Boer bewogen. Na 10 minuten kreeg Kramer een kopkans, maar zijn inzet verdween naast het doel. Even later probeerde Ahannach het met een geplaatst schot in de verre hoek, de poging verdween net naast het doel. En na een klein half uur spelen kregen zowel Kramer als even later Verhaar prima kansen op de gelijkmaker. Eerst haalde Verhaar uit, waarna de rebound net niet goed genoeg was van Kramer. Vlak daarna had Verhaar een uitgelezen mogelijkheid, maar zijn inzet ging rakelings langs de paal. Wanneer je zelf kwalitatief de mindere bent, moet je minimaal 1 van die grote kansen benutten. Zwolle kreeg wat kleine kansjes, maar was niet doeltreffend. Rust 1-0.

De 2e helft voetbalde Sparta richting het uitvak, we hadden de kelen in de rust gesmeerd met het gastvrije gerstenat en steunden de rood-witten hartstochtelijk. Na 10 minuten dacht Kramer de 1-1 te maken, maar zijn goal werd afgekeurd wegens vermeend buitenspel. En net toen we beter in de wedstrijd kwamen en er zowel op het veld als in het uitvak het geloof in een goed resultaat ontstond, ging uitgerekend de man die Sparta al wekenlang op de been houdt gruwelijk in de fout. Huth speelde de bal pardoes in de voeten van Parzyszek, die het paaspresentje dankbaar uitpakte: 2-0. Sparta probeerde de enorme domper te verwerken en een snelle aansluitingstreffer zou daarbij zeer welkom zijn.

Verhaar probeerde het 20 minuten voor tijd uit een vrije trap, zijn fraaie poging werd uit de kruising getikt. Maar dat was feitelijk het laatste wapenfeit, de koppies gingen steeds meer naar beneden en het was nu Zwolle dat enkele grote kansen kreeg. Huth had zich snel hersteld van zijn fout en hield er nog de nodige ballen uit. Zo bleef de schade beperkt tot 2-0. De schade werd nog groter, toen we hoorden dat Vitesse in de thuiswedstrijd tegen Roda de punten op een schandalige manier had weggegeven. Ook in dat opzicht dus een verloren avond. Henkie bedankt!
Was er dan nog wat positiefs te melden? Vrij weinig. Of het moet zijn dat Chabot opnieuw de beste man was bij Sparta en liet zien wat er nodig is om te overleven. Een over-mijn-lijkmentaliteit, harde maar faire duels uitvechtend. Op het randje van een rode kaart, die hij godzijdank niet kreeg. Het blijft ergerlijk, dat die wedstrijdinstelling bij velen ontbrak. Vaak afgebluft in de duels, niet de absolute wil om ten koste van alles te willen winnen.

Hoe nu verder? Op naar de volgende finale, zaterdagavond thuis tegen VVV. Op een uitverkocht Kasteel, wederom. Het zit heel dicht bij elkaar, een overwinning levert vaak veel meer op dan 3 punten. We zijn nog lang niet verslagen. Allemaal achter Sparta!

En natuurlijk van harte gefeliciteerd met onze schitterende club. Lief en heel veel leed delen we, we hebben dikke lagen eelt op de ziel. We vervloeken en koesteren haar. Maar de liefde overwint alles! FORZA SPARTA!

@petervanderzwan

About The Author

RKD

Related posts