RKC Waalwijk- Sparta Rotterdam Eén-nul. We stonden voor lul.

Er zijn van die wedstrijden die schreeuwen om een hoop tekst. Klaagzang, spreekwoordelijk wapengekletter, verwijten, scheldkanonnades. Deze keer maak ik er zeer weinig woorden aan vuil. Alles wat geschreven gaat worden of zou gaan worden, zal voor een ieder herkenbaar zijn.

De 250 Spartanen stonden voor lul in het uitvak, eerder van werk of school, 4 uur in totaliteit onderweg om tussendoor een anderhalf uur naar niets te kijken. Althans, niet wat te maken zou moeten hebben met een bekerwedstrijd van Sparta-kant. Een desolate sfeer bovendien, Waalwijk was bepaald niet uitgelopen voor dit treffen om 18:30 uur (!).

De eerste helft kregen we nog wat kansen en hadden we een pingel verdiend, maar naarmate het langer 0-0 bleef in de 2e helft, geloofde RKC steeds meer in eigen kunnen en werd Sparta met de minuut slechter. Ongeïnspireerd, ongemotiveerd en het ontbreken van de echte wil om te winnen.

Een regelrechte blamage, een wanvertoning en meer van dit soort betitelingen kleven aan deze wedstrijd vast. Enige speler die zich onttrok aan de malaise was Stijn Spierings. Sinds de Familiedag lijkt hij de juiste vorm te pakken te hebben en dat is fijn voor hem, maar ook zeker voor ons.

Nog een paar dagen tot ADO-Sparta. Er zullen harde woorden vallen en gevallen zijn in de kleedkamer, een wake-up-call die hopelijk op tijd komt om ADO op de juiste manier te bestrijden. Als supporters en spelers de blik op zaterdag. C’MON!

@petervanderzwan

About The Author

Related posts