Sparta-Willem II 1-0 | Explosieve en euforische opluchting na dikverdiende driepunter

Weer zo’n cruciaal potje waarbij de druk vol op de ketel stond. Weer zo’n potje waarvan je voorafgaand nachtenlang wakker ligt en het zweet je in de bilnaad staat. Potdomme, we zullen nu toch echt moeten winnen, anders komen de donkere krochten en spelonken van de Juup Liek angstig dichtbij. In de week voorafgaand aan de wedstrijd kwamen er Spartaanse krachten los. Ook hier hielden we een vurig pleidooi om nóg meer te geven op de tribune dan dat je normaal gesproken al doet. Elke tiende procent telt mee, zeker in deze fase.

Een volgepakt Kasteel was verwachtingsvol op deze waterkoude zondagmiddag. De zon scheen, maar de straffe winterwind maakte het akelig koud. Nog een extra reden om onze rood-witte gladiatoren feller aan te moedigen.

Advocaat had een verrassing uit de hoge hoed getoverd, Paco van Moorsel mocht op het middenveld starten. Paco is, mits fit, één van de betere spelers bij Sparta. Fijn dat hij weer fit is, hij kan nog van grote waarde zijn voor ons team. Keeper Jannik Huth maakte zijn debuut onder de lat bij Sparta, omdat Kortsmit geblesseerd is en Nienhuis wegens privéomstandigheden ontbrak. De grote zwaaivlaggen wapperden door het Spangense luchtruim, met in het midden van het hoekvak een steunbetuiging aan Bart Vriends, die zijn moeder onlangs verloor. Temidden van het enorme sportieve belang was daar ook aandacht voor menselijk leed. Ook dát is Sparta. Een familie.

Sparta schoot uit de startblokken, in de rug gesteund en aangemoedigd door de meelevende tribunes. Do or die. Erop of eronder. De dood of de gladiolen. Alles of niets. En dat wérd het ook. Sanusi schoot op de benen van Branderhorst en een handvol corners en vrije trappen leverden niet het gewenste doelpunt op. Welkome hulp kwam er van een verdediger van Willem II, die de bal te kort terugspeelde. Fred Friday profiteerde dankbaar van het cadeautje, omspeelde de keeper en schoot de 1-0 tegen de touwen. Een explosie van geluid op het kolkende Kasteel. De bevrijdende openingsgoal was daar! Willem II stelde er bitter weinig tegen over, slechts 1 keer moest de degelijk keepende Huth handelend optreden, hij tikte een schot uit de rechterbenedenhoek. Huth kreeg bij elk balcontact luide aanmoedigingen en dat deed de doelman zichtbaar goed. HUTH HUTH HUTH! Sparta speelde met passie en strijd, iets dat je van een hekkensluiter ook mag en moet verwachten. Maar ook was het spel af en toe prima, rasvoetballers als Van Moorsel en Ahannach sneden soms ragfijn door de vijandelijke defensie. Goals bleven echter uit, waardoor we gingen rusten met een minieme voorsprong.

De wedstrijd was amper onderweg in de tweede helft, of Friday kreeg al een kans, Branderhorst redde. Een minuut later wéér een uitgelezen mogelijkheid, Friday zette nu met een ‘no look-pass’ Brogno vrij voor de keeper, maar weer was hij een sta in de weg. Na een kwartier in de 2e helft weer een levensgrote kans om de score te verdubbelen, maar de diepgestuurde Friday stuitte op de ver uit zijn doel gekomen keeper. En om het kansenfestival nog even extra cachet te geven, kwamen er de daaropvolgende 5 minuten weer 2 kansen om de Tilburgers om een grotere achterstand te zetten. Eerst gaf de uitstekend debuterende Nelom de bal op een presenteerblaadje voor Friday, maar hij joeg de bal over. Even later kopte Fischer op de paal. Fischer speelde degelijk, dat mag ook een keer gezegd worden. Naast hem speelde Chabot een prima partij en onze Duitse vriend lijkt steeds beter te worden. Maar de allergrootste kans was voor de ingevallen Dabney Dos Santos. Hij mocht volledig vrij vanaf de middenlijn op de keeper af gaan, met Ahannach nog iets schuin naast hem. Hij schoot echter wild op de keeper, die daarmee de zoveelste kans onschadelijk maakte. Het had al lang 3 of 4-0 moeten staan, maar zodoende bleef het billenknijpen op Het Kasteel. De sfeer was fantastisch en er was continu gezang, maar in de 89e minuut werd het muisstil op Het Kasteel …

Willem II mocht in kansrijke positie aanleggen voor een vrije trap. Groot was de opluchting toen de bal in de muur verdween. Er kwamen 3 minuten blessuretijd bij, die wel een half uur leken te duren. En toen … toen kwam daar het bevrijdende eindsignaal. DRIE PUNTEN! Ongelooflijk mooie middag, de wisselwerking tussen spelers en supporters was optimaal. Er werd alles gegeven op het veld én op de tribunes. Komende wedstrijden worden zwaar, maar niets is onmogelijk. Keep that fucking fighting spirit boys! Op het veld én op de tribune. Dan hebben wij het geloof en een rotsvast vertrouwen dat we het gaan redden. De euforie en opluchting na afloop waren gigantisch. Eindelijk weer eens een overwinning. Dit smaakt naar meer! Woensdag mogen we naar Utrecht, zaterdag komt PSV naar Spangen. Een avondwedstrijd, een garantie voor een heerlijke spooky sfeer. Geniet van deze zege, Spartanen. FORZA SPARTA!

#allemaalachterSparta

#bonusdickpic!

@petervanderzwan

About The Author

RKD

Related posts