VERSLAG FC Groningen – Sparta 4-0 | Weer een oorwassing, maar Advocaat is binnen!

De allerlaatste wedstrijd van het jaar 2017. Een memorabel jaar vol uitersten, diepe pieken werden afgewisseld met hoge dalen. We wonnen in maart thuis van Zuid, speelden de halve finale van de KNVB Beker en speelden ons in de allerlaatste wedstrijd veilig in Deventer. Maar dat we het van de laatste wedstrijd lieten afhangen, had te maken met een enorme vormdip na de winterstop. Gaandeweg het seizoen bleken de aanwinsten geen aanwinsten, voor het nieuwe seizoen zou dit ‘alarmfase 1’ moeten betekenen. Niets was minder waar, de trainer en vakman Alex Pastoor kreeg als technisch eindverantwoordelijke wederom de vrije hand. Spelers als Bambock en Marfelt kregen amper speeltijd en/of konden nog niet bekoren, Volas is inmiddels alweer weg. Dobson begon als basisspeler, maar is inmiddels ook geruisloos naar de achtergrond verdwenen. Alleen Holst en Proschwitz lijken vooralsnog een redelijke versterking. Dit, opgeteld bij de dramatische resultaten, bleken vorige week het einde van Alex Pastoor bij Sparta. Een beslissing met alleen maar verliezers, maar ook inherent aan het hedendaagse voetbal. Pastoor werd geslachtofferd als verantwoordelijke, maar hoe de spelers zich naar de slachtbank lieten leiden was een grof schandaal.

Desalniettemin hadden liefst 271 -eh sorry, 272- Spartanen het plan opgevat om de monsterrit naar Groningen te ondernemen. Een dikke pluim voor jullie! En dat op de middag voor kerstavond, terwijl we 17e staan vlak na de grootste vernedering ooit op eigen veld. Voor de busreizigers kon er vanaf 7:00 uur (!) verzameld worden bij het supportershome, het vertrek was om 8:30 uur. Er werd wat moed ingedronken en nee, niet alleen koffie.

Na 2 broodnodige tussenstops kwamen we tegen 12:00 uur aan in Groningen bij de Euroborg, waar je tegenwoordig Noordlease Stadion pleegt te zeggen. Blehhh! We konden ons de Groningse gastvrijheid nog goed herinneren van vorig seizoen. Ook nu was er gratis koffie en thee en was er bier verkrijgbaar in het uitvak. Hup normalisatie! Eenmaal in het uitvak werd dat gevoel flink naar beneden gehaald. What the fuck, een NET waar we doorheen moesten gluren om een glimp op te vangen van de wedstrijd. Wat een enorme tegenstelling met de eerdere ervaringen … later bleek dat dit een maatregel was naar aanleiding van wangedrag van supporters van Zuid en PSV. Die vonden het ongekend grappig om bekers bier en urine, ja echt waar, naar beneden te flikkeren naar en over de thuisfans. Het net moest dus weer worden teruggehangen en het blijkt dermate ingrijpend en tijdrovend te zijn om dit voor 1 wedstrijd weg te halen. Jammer, maar enigszins begrijpelijk. De goeden lijden helaas te vaak onder de kwaden.

Na de opkomst en de toss was er een ‘In Memoriam’, een eerbetoon aan alle overleden supporters van FC Groningen het afgelopen jaar. Een minuut lang applaus, en dat gebaar kreeg navolging in het uitvak. Zo’n initiatief verdient navolging!

De wedstrijd ging van start. Interim-trainer Dolf Roks had het hopeloos falende team van vorige week op slechts 1 plek gewijzigd: Loris Brogno speelde in plaats van Craig Goodwin. De eerste helft was Groningen verreweg de betere ploeg en het was aan Roy Kortsmit, de paal, de lat en aan de Groningse onkunde te danken dat het tot de rust 0-0 bleef. De eerdere dissonanten Mahi en Idrissi dribbelden dat het een lieve lust was, Sparta had er maar weinig tegenin te brengen. Alleen Brogno was dichtbij de 0-1, maar hij schoot zwak in met zijn chocoladebeen en later miste hij een vrije kopkans.

De 2e helft was amper 5 minuten onderweg en Lars Veldwijk ontsnapte net aan buitenspel en passeerde Kortsmit: 1-0. Sparta probeerde het wel, maar was machteloos. Even later werd het ook nog 2-0 door Van Weert. We speelden een verloren wedstrijd, de dreun van vorige week leek door te werken. Geen vertrouwen, geen automatismen. Tegen het einde gingen de poorten nog een paar keer wagenwijd open en dat resulteerde ook nog eens in de 3e en 4e tegentreffer. Onbegrijpelijk en amper te verkroppen. Enerzijds kwaliteit, anderzijds absoluut mentaliteit. Want als je in uitwedstrijden bij Willem II en Heracles bij vlagen goed voetbalt en de wedstrijdinstelling prima is, hoe kan dat in hemelsnaam niet in andere wedstrijden?! Je weet dat je geen topteam bent, mouwen opstropen is dan de basis. Of ligt het aan het type spelers dat we hebben? Hebben we te weinig klootzakken zoals Mark Veenhoven? Dit is de enige speler die ik kan opnoemen. En dat zegt voldoende, denk ik.

En toen kwam daar op Eerste Kerstdag het verlossende bericht: Dick Advocaat gaat de handschoen oppakken! Met zijn uitgebreide netwerk en uitstekende naam kunnen we wellicht en tandeloze Schotse spits op de kop tikken. En sowieso spelers met karakter. Vuur uit de sloffen, bloed aan de paal. En Advocaat is geen wonderdokter en ook geen garantie op handhaving. Maar wel het medicijn en het redmiddel om spelers naar Het Kasteel te halen, die het niveau hebben om ons te behoeden voor het moeras van de Jupiler League. Dick doet het voor ons. Maar ook voor zichzelf. Er kleeft altijd de naam van geldwolf aan hem, door ons voor een spreekwoordelijke fooi te behouden voor de eredivisie, kan zijn C.V. compleet gemaakt worden.

Fijne feestdagen? Ja, toch wel. Eindelijk winterstop. We staan voor een cruciale fase, hopelijk komt er snel meer duidelijkheid over de plannen van Advocaat. Voor nu, namens Spangenaren: vergeet voor even de belangrijkste bijzaak in het leven en geniet van de geliefden om je heen. Fijne dagen en tot in het nieuwe jaar! Rood-wit gaat NOOIT verloren.

@petervanderzwan

About The Author

Related posts