VERSLAG FC Twente – Sparta | Onnodige en onverdiende nederlaag in seizoensouverture

De eerste speeldag in de eerste divisie, of zoals deze competitie sinds dit seizoen heet: de Keuken Kampioen Divisie. Een heuse tongbreker en tevens een foeilelijke naam. Laten we deze gesponsorde benaming en de ondoordachte, bijbehorende afkorting maar niet gebruiken. Eerste divisie volstaat.

En direct een kraker van jewelste tussen 2 degradanten, tevens 2 namen die je bovenin de ranglijst mag verwachten dit seizoen. Het gerenoveerde Sparta, met veel Nederlandse (ervaren) nieuwelingen en een aantal beloftevolle jongens, aangestuurd door een trainer van naam: Henk Fraser. Tegen FC Twente, dat in de zomerstop vrijwel dagelijks in het nieuws kwam met bedenkelijke en dubieuze berichten. Gemeentesubsidie, nieuwe spelers uit alle windstreken, noem maar op. En als klap op de vuurpijl de soap met de onbetrouwbare Xandro Schenk in de hoofdrol. Over en weer modder gooien in de media, maar als je je in het prachtige Sparta-shirt laat hijsen en onderaan de streep er een vergoeding is betaald door FC Twente, dan lijkt het een uitgemaakte zaak. Het incident past prima bij het afgebrokkelde imago in Enschede. Enfin, er is al genoeg over geschreven. Een schande dat deze jongen eenmalig ons shirt mocht dragen, al was het alleen maar voor de foto.

Deze inleidende beschietingen zorgden er voor dat er flink wat hoogspanning op deze pot stond. Zo’n 325 Spartanen reisden af naar Enschede, waarvan het overgrote deel met de supportersbussen. Een prima gevuld uitvak dus, dat zich goed liet horen.
De thuistribunes waren goed gevuld met 27.000 man, men verkocht zelfs meer seizoenkaarten dan vorig jaar … respect is op z’n plaats, want het zal je club maar zijn.

Vijf Spartanen maakten hun debuut in het eerste van Sparta, trainer Fraser koos voor een 5-3-2 formatie. Kortsmit was op tijd fit bevonden, Auassar helaas niet. Janne Saksela was na maandenlang blessureleed eindelijk weer van de partij. Lars Veldwijk is de nieuwe aanvalsleider en tevens nieuwe aanvoerder. De meest opzienbarende nieuweling is natuurlijk Royston Drenthe; zowel binnen als buiten het veld de gehele voorbereiding een beest en een voorbeeldig prof. Hij lijkt deze ultieme kans met beide handen aan te grijpen.

De eerste speldenprikjes kwamen van Spartaanse zijde, maar Veldwijk en Drenthe zagen hun pogingen net over het doel belanden. Na 10 minuten was de eerste de beste kans aan de andere kant wél raak. Saksela liet zich kinderlijk eenvoudig uitspelen, waarna Bapoh de bal in de hoek krulde: 1-0. Het redelijke begin van Sparta werd dus niet omgezet in een voorsprong, maar 6 minuten later beloonden we onszelf tóch. Veldwijk zette goed door en schoot met links onhoudbaar raak, 1-1! De ontlading was groot bij onze spits, de ban was gebroken. We stonden tactisch best goed, zoals het in goed voetbaljargon heet. Alleen de verdediging was vaak onzeker, met name Saksela en zeker Alberto gingen weifelend het duel aan of werden te gemakkelijk voorbij gelopen. Fraser greep in en haalde Alberto na een klein half uur naar de kant, Bradley Martis was zijn vervanger. De wedstrijd was zowel qua stand als spelbeeld in evenwicht, waarbij vooral opviel dat Sparta te snel de lange bal richting Veldwijk hanteerde. En toen was daar het moment in de 40e minuut. Er was minimaal contact tussen Martis en Twente-spits Tom Boere, maar laatstgenoemde liet zich lachwekkend vallen. Kamphuis trapte er in en gaf een pingel. Ongeloof bij spelers en supporters … is dit echt een penalty? Niet dat de VAR ons nu wél had geholpen, maar in de herhaling was overduidelijk te zien dat een penalty zwaar overdreven was. Onze divisie werd prompt omgedoopt tot Keuken Kamphuis Divisie. Boere schoot raak en zodoende kwam er ook een einde aan de reeks opeenvolgende pingels, die Kortsmit voordien had gestopt. Ruststand 2-1.

Sparta wisselde niet in de rust, maar na 10 minuten kwam Halil Dervisoglu er in voor de tegenvallende Alhaft. Ontegenzeggelijk is het een groot talent, maar het wordt toch tijd om wat meer te laten zien. Ik zou Ilias in ieder geval aanraden om de komende maanden veelvuldig het krachthonk te benutten. De daaropvolgende fase kreeg Sparta steeds meer de overhand, zonder dat het tot grote kansen leidde. Twente kwam er steeds minder vaak uit, en waar Sparta het voor rust vaak via de lange bal probeerde, vond het prima aanvalsspel nu veel vaker over de grond plaats. Duarte en Rayhi lieten zich meer zien dan voor rust, waarbij met name Rayhi als nummer 10 wel wat dwingender mag spelen. Op grond van deze wedstrijd is Spierings wellicht een logischere optie. Achterin heerste Bart Vriends en leed amper balverlies. Ook zijn voortzettingen waren vaak naar de goede kleur, Bart groeide uit tot onze beste man. Dervisoglu klopte nadrukkelijk op de deur, zowel aan het adres van Twente-keeper Drommel als aan dat van Fraser. Hij viel uitstekend in, met zijn doelgerichtheid en oog voor zijn medespelers lijkt hij de ideale aanvalspartner van Veldwijk. De laatste 10 minuten kwamen er wel steeds meer kansen voor onze rood-witten, het slotoffensief leverde tot een paar keer bijna de verdiende gelijkmaker op, maar Duarte, Veldwijk en Dervisoglu hadden pech. Met name laatstgenoemde, hij zag zijn schot via de binnenkant van de paal weer uit het doel gaan in de laatste minuut. Een vermeende handsbal werd niet gehonoreerd met een strafschop. Het was er wellicht geen één, maar die van Twente al helemaal niet. Kamphuis gaf geen goedmakertje. Helaas, Sparta verloor deze boeiende en vermakelijke wedstrijd, waar een gelijkspel de verhoudingen veel meer hadden weergegeven. Het spel in met name de 2e helft geeft veel hoop én verwachting voor de komende wedstrijden. Te beginnen komende vrijdag, thuis tegen FC Volendam.

‘Zijn wij er altijd bij, en dan zingen wij: Sparta Rotterdam olé!’

@petervanderzwan
Foto’s: o.a. Proshots

About The Author

Related posts