VERSLAG Fortuna Sittard – Sparta | Oersaaie 0-0 op een emotionele avond

Sittard-away. Mooi tripje voor de bijna 300 supporters van de trotse nummer 8 van de eredivisie. Na de eerste 4 uitstekende wedstrijden en de 2 oorwassingen daarop, wisten we dat er 3 potjes aan kwamen waar we op papier punten konden en moesten behalen. Vorige week was daar het perfecte begin van met een klinkende zege op RKC, volgende week wacht Twente op Het Kasteel. En deze avond dus Fortuna in Sittard.

Een vreemdelingenlegioen dat nog slechts 2 puntjes had verzameld tot dusverre. Met liefst 22 (!) buitenlandse spelers in de selectie, en met slechts 2 Nederlandse spelers in de basis deze avond. Wanneer het goed gaat, zoals bij FC Twente, hoor je daar weinig over. Maar wanneer het tegenzit, zoals bij Fortuna, komt het als een boemerang terug.

Het zou een emotionele avond worden. Het was de eerste thuiswedstrijd voor Fortuna na het overlijden van Fernando Ricksen. We legden een Spangenaren-sjaal bij het beeld van Ricksen voor het hoofdgebouw en hadden een spandoek gemaakt om het eerbetoon ook te steunen aan onze zijde.

Daarnaast bereikte ons afgelopen dinsdag het bericht dat mede-Spartaan Hans Rorijs een ernstig ongeluk had gekregen en sindsdien vecht voor zijn leven. Hans, een oersterke en stoere kerel die één van ons is. Thuis in het hoekvak, uit met de supportersbus mee. Zo’n tragedie raakt de Sparta-familie recht in het rood-witte hart. Ook voor Hans hadden we een spandoek gemaakt. Zo was hij niet alleen in onze harten erbij. Ook namens de Spangenaren willen we zijn kinderen en verdere dierbaren ontzettend veel sterkte wensen.

 

En dan begonnen we de afgelopen week ook nog met het nieuws dat Woutje Holverda helaas niet meer op regelmatige basis naar Sparta kan komen. Sinds hij Alzheimer heeft, reden Spartaanse vrijwilligers hem 6 jaar lang (vandaag nota bene op de dag af..) van en naar Sparta. Met liefde en toewijding werd dat gedaan, maar helaas gaat het niet meer. Wout gaat zienderogen achteruit.

Er werd ook nog gevoetbald. Fraser startte met dezelfde elf namen als vorige week. Allereerst was er een minuut stilte voor Ricksen, daarna in de 2e minuut het applaus dat menigeen kippenvel bezorgde. De eerste kans was voor Fortuna, toen Mattheij een voorzet bijna in eigen doel kopte, maar Coremans redde ternauwernood. Toen de bescheiden Sittardse storm op deze herfstavond was geluwd, was het de beurt aan Sparta. Na een kwartier noteerden we de eerste kans, maar Rayhi schoot net voorlangs.

Er gebeurde in de rest van de eerste helft feitelijk veel te weinig, om van een meeslepende wedstrijd te spreken. Het zware veld zorgde er vaak voor dat acties en combinaties in de kiem werden gesmoord, en anders waren er (lichte) overtredingen van beide kanten die er voor zorgden dat het niet tot noemenswaardige kansen leidde.

Toch vielen er vlak voor rust nog een paar kansen te noteren. Eerst was het Coremans, die de bal uit de bovenhoek ranselde. Daarna was het tot 2 keer toe de beurt aan Sparta. In de 40e minuut was Dervisoglu het eindstation van een vlotte aanval, maar zijn schot ging rakelings voorlangs. En daarna dacht Harroui in de 44e minuut al juichend weg te lopen, maar zijn kopbal werd schitterende uit de kruising getikt. Ruststand derhalve 0-0.

Vlak na rust moest de prima spelende Harroui het veld geblesseerd verlaten. Vermoedelijk was de schouder uit de kom geraakt, het is nog zeer onzeker of hij er volgende week bij is. Karami was zijn vervanger. En na iets meer dan een uur viel Veldwijk in voor Ache. Zou zijn moment nog komen?

Een kwartier voor tijd kregen we onze grootste kans tot dan toe. Smeets werd uitstekend weggestuurd en schoot met links rakelings voorlangs. Maar een minuut later hadden we absoluut moeten scoren. Dervisoglu ontfutselde de bal van een verdediger en ging alleen op weg naar het Fortuna-doel. Op het laatst kreeg hij de bal niet goed onder controle, maar daar was Karami nog. Maar in plaats van breed te leggen op de volledig voor open doel staande Veldwijk (die overigens prima inviel), schoot hij met links op de keeper … hoe is het in godsnaam mogelijk?! Zelfzuchtig of ziende blind? Als ik al iets hoop, is het het laatste.

De warrig fluitende Martens strooide ondertussen met gele kaarten. En dat zou een teken moeten zijn voor spelers die er al eerder de wedstrijd één hadden gekregen. Maar niet voor Auassar; onze aanvoerder beging een domme overtreding, nota bene op eigen helft. Twee keer en dus rood.

Het was het sein voor Fortuna om er nog een schepje bovenop te doen, maar het opportunistische spel bracht onze verdediging -met Vriends als uitblinker, die na afloop ook geblesseerd bleek- amper in de problemen. En zo verloren we 2 punten, er had veel meer in gezeten als we bijvoorbeeld het niveau van vorige week hadden gehaald of ten minste hadden benaderd.

En zo kwam een bewogen avond ten einde. Een zeer matige wedstrijd, maar dat was deze avond ondergeschikt. Onze gedachten waren vooral bij Hans, en zijn geliefden. We hopen en bidden met jullie mee. Forza Sparta. Forza Hans.

@petervanderzwan

Foto’s: o.a. Proshots

About The Author

Related posts