Verslag Heerenveen – Sparta | Kasteelheren verliezen ook in Heerenveen

Vrijdagavond. De vaste speeldag van de Jupiler League. Ongewild schiet die gedachte door m’n hoofd, als we deze vrijdagmiddag om 16:00 uur vertrekken vanuit Rotterdam naar Heerenveen. Je wilt er niet aan denken, maar de tijd van wegkijken en ontkennen is al even verleden tijd. De naakte waarheid is dat we onderaan staan, de rode lantaarn die aan het einde van het seizoen een verbanning naar de Jupiler League betekent. Een afgrijselijk doemscenario, waarvoor alles en iedereen binnen Sparta doodsbang is.

Dat gezegd hebbende, arriveerden de bijna 150 Spartanen in het gastvrije uitvak van Heerenveen. Een pokkeneind rijden, maar als het dan toch zo lang duurt maak je er ook wat van. De sfeer was onderweg uitstekend, vriendschap en broederschap is ook heel veel waard en nog steeds groeiende. Zoals we ook als groep steeds meer groeien, mooi om te zien. Bier in het uitvak, altijd pluspunten als het gaat om de beoordeling van een awayday. De normalisering gaat beetje bij beetje de goede kant op, zo ook hier dus.
Kortsmit was geblesseerd en dus maakte Leonard Nienhuis zijn basisdebuut voor Sparta, eerder viel hij al in bij Willem II en dat deed hij niet onverdienstelijk. Duarte en Dos Santos moesten na lichte blessures op de bank plaatsnemen.

De wedstrijd ging van start en na amper 2 minuten kreeg Heerenveen een levensgrote kans via spits Reza. Na weifelend ingrijpen van onze verdediging (lees: toekijken) redde Nienhuis vanaf een meter afstand prima, terwijl het hele stadion de goal zo ongeveer al telde. We kwamen dus met de schrik vrij en leken zowaar direct wakker. Want even later promoveerde Chabot aan de andere kant een inswinger (prima corner) van Brogno tot doelpunt: 0-1! Een inswinger zoals we die nog een aantal keren van Brogno zouden zien de eerste helft. Een fijne start in deze traditioneel lastige uitwedstrijd, we wonnen hier nog nooit … Heerenveen drong direct hierna flink aan met vooral afstandsschoten, die rakelings naast gingen of werden gepareerd door Nienhuis. Waar Advocaat eerder verkondigde dat de verdediging af en toe dichtgetimmerd zou worden -alles voor het resultaat- daar leek Sparta vooral een aantal keren overmoedig door veel ‘te hoog’ te staan met teveel mensen. In de omschakeling was Heerenveen zeer dreigend, met name als Zeneli of Odegaard tussen de linies aan de bal kwamen. Na een kwartier werd Holst weggestuurd aan de rechterkant, maar Floranus was ook mee naar voren. Balverlies en dus alle zeilen bij om de tegenaanval te stoppen. Maar omdat bijvoorbeeld Fischer alleen maar achteruit liep, kon Zeneli ongehinderd het strafschopgebied binnen dribbelen en een medespeler uitkiezen. Want er stonden ineens 2 spelers van Heerenveen vogeltjevrij voor de neus van Nienhuis. Amateurisme dat Advocaat ziedend van woede moet hebben gemaakt. We konden weer van voren af aan beginnen en Heerenveen rook bloed. Maar Sparta bleef redelijk gemakkelijk op de been, grote kansen waren er niet of nauwelijks, hoewel Heerenveen wel dreigend was middels de eerdere genoemde afstandsschoten. Sparta vocht zich weer in de wedstrijd en voetbalde prima mee. Soms wat slordigheden en besluiteloosheid, maar dat is inherent aan de fase waarin je verkeert. Brogno probeerde het met een schot, maar vond keeper Hansen op zijn weg. Friday profiteerde bijna van een losgelaten bal van de keeper. Ahannach was af en toe met prima passjes aan het strooien en vond vaak de vrije man. De rust werd zonder verdere kleerscheuren gehaald, 1-1.

De tweede helft leek zich hetzelfde te ontwikkelen als het einde van de eerste helft. Heerenveen dat aanzette, Sparta dat goed tegenhield en er af en toe prima uit kwam. Tot de 64e en 65e minuut. In de 64e werd Goodwin vervangen door Dos Santos, in de minuut daarop moest hij achter zijn directe tegenstander Denzel -die kleuren staan je niet- Dumfries aan. Die ging hem voorbij op pure wilskracht en schoot in de korte hoek raak, via het lichaam van Nienhuis. Speculeerde hij op een voorzet? Was het een fout? Hooguit een inschattingsfout, wat mij betreft. En vooral zuur dat het gebeurde. Nienhuis keepte een prima pot. Zoals ook heel Sparta een voldoende haalde, maar weer leek het zich niet te belonen. Alhoewel Floranus de laatste weken ook verre van zijn gewone vorm speelt. Wellicht zal de komst van Miquel Nelom hem de kans geven om in het centrum van de verdediging te gaan spelen of als rechtsback. Kansen waren er nog via Friday, Dos Santos en vooral Sanusi. Maar laatstgenoemde schoot in blessuretijd vanaf een meter of 15 de bal over het doel, waardoor we weer met lege handen stonden. Voor de 3e keer op rij onder Advocaat. Met miniem verschil. Voor de 8e keer op rij in de competitie, en dat is een evenaring van het record uit 2002 (@SpartaStats) …

En laten we het alsjeblieft bij een evenaring houden. Om van die vermaledijde laatste plaats af te komen zul je toch echt punten moeten halen. Ruggen rechten en zondag tegen de kruikenzeikers peperdure punten pakken. Alles geven wat jullie in je donder hebben, zodat we het maagzuur en de kots tussen de nepsprieten vandaan moeten harken na afloop. Zodat we niet doodgaan, maar overleven. SPARTA TILL I DIE!

@petervanderzwan

Foto’s: Carla Vos (deels)

About The Author

Related posts