VERSLAG Helmond Sport-Sparta | Onthutsende wanprestatie, Sparta zakt zwaar door ondergrens

Helmond-uit, een helletocht richting oostelijk Brabant. Manoeuvrerend door tal van files op de vermaledijde vrijdagavond. Met name uitwedstrijden kosten, naast geld, ook behoorlijk wat extra tijd en ergernis. Een overwinning aan het einde van zo’n avond maakt dan alles weer goed, en het dubbel en dwars waard.

Helmond Sport-uit dus. Hier werden cruciale potjes gespeeld in het verleden tussen beide ploegen. Zo reisden er in het voorjaar van 2016 zo’n 1.400 Spartanen af naar Helmond om een mogelijke promotie te vieren. Het werd ternauwernood 1-1, waarna we de maandag erop tegen Jong Ajax alsnog de titel binnen sleepten. En natuurlijk de historische en hysterische 1-2 zege in 2005, waardoor we via de nacompetitie promoveerden naar de eredivisie. Epische beelden.
Deze avond reisden we af als medekoploper naar de hekkensluiter. Ontluisterende cijfers kon Helmond tot aan vanavond overleggen. Dit seizoen nog niets (!) gewonnen, sterker nog: sinds maart werd er zelfs niet gewonnen, 252 dagen kon er niet gejuicht worden om een overwinning. Alle pijlen en voortekenen wezen op een driepunter voor Sparta, maar kom daar niet om bij een Spartaan. Clubs in de hoek waar de klappen vallen willen we nog wel eens de punten cadeau doen. En over statistieken gesproken, hoe langer een overwinning uitblijft voor Helmond, hoe dichterbij deze ook weer komt. De 200 Spartanen waren er dan ook totaal niet gerust op, zeker na de weinig verheffende 0-0 van vorige week tegen Jong PSV.

Vriends, Rayhi en Drenthe waren wederom door blessures afwezig, daar voegde zich afgelopen week Bradley Martis bij. Martis scheurde zijn kruisband af, zo is inmiddels bekend, en is de rest van het seizoen uitgeschakeld. Een klap voor de jonge verdediger, sterkte Bradley!
Fraser gunde El Kachati zijn basisdebuut, ook Verhaar stond weer eens aan de aftrap. Binnen de halve minuut was het al bijna raak voor Helmond, slap ingrijpen op het middenveld bij Harroui leidde tot een hard schot, dat net naast ging. Een waarschuwing zou je denken. Sparta probeerde naar voren te voetballen, met name Veldwijk kreeg een goede schietkans. Halverwege de eerste helft gaf arbiter Diepenbrink een lachwekkende penalty aan Helmond Sport. Wuytens tikte de bal net voor de voeten weg van een aanvaller, waarna deze over z’n eigen stelten struikelde. De kale leidsman wees gedecideerd naar de stip. Ongeloof maakte zich meester van spelers en supporters. Kortsmit zat er dicht bij, maar de bal plofte tegen het net: 1-0. Nog driekwart wedstrijd, genoeg tijd om het om te keren. Maar Helmond Sport, geruggesteund door de voorsprong, verzette zich fel en Sparta had er nauwelijks of geen antwoord op. Duels werden verloren, de 2e bal was continu voor Helmond. Twee kansjes mochten we nog noteren, maar ook daarin ontbrak de overtuiging.

De tweede helft dan maar. Zou er een ander Sparta de kleedkamer uit komen? De onzichtbare Verhaar ging vlak na rust naar de kant, Alhaft was zijn vervanger. Vlak daarna viel de 2-0 zelfs … de wilskracht aan de ene kant en de onmacht en lamlendigheid aan de andere kant was tekenend. Tegelijkertijd ging (een deel van) het uitvak door met zingen. Ondanks verwijtende blikken en armgebaren van anderen. Hoe durf je aan te moedigen, terwijl ze er een beschamend potje van maken? Weet je, laat iedereen gewoon in zijn of haar waarde. De één kijkt voor zich uit, de ander fluit uit en weer een ander zingt. Niet omdat het zo goed gaat, maar misschien wel juist omdat het slecht gaat. Niet altijd met de illusie dat het beter zal gaan, wél omdat we er staan voor onze club. Altijd. Sparta is één grote familie, maar soms lijkt er wel een stammenstrijd te zijn.

Dervisoglu viel ook nog in en Ayoub Boukhari maakte zijn debuut. Een belegering van het Helmond-doel, maar het overleg en de rust ontbraken. Helmond scoorde zelfs nog de 3-0, na bizar slap verdedigen.
Nadat we vorige week al constateerden dat de pot tegen Jong PSV de slechtste van het seizoen was, vanavond kon het klaarblijkelijk nog slechter. En niet zo’n klein beetje ook. De spelers liepen met het schaamrood op de kaken richting uitvak, ze zakten zwaar door de ondergrens deze avond. Schrikbarend, omdat er genoeg kwaliteit is om bovenin potten te breken, getuige ook de stand op de ranglijst. Net als tegen Jong PSV waren spelers en staf niet in staat een bepaald wedstrijdbeeld om te buigen. Het is te makkelijk om te wijzen naar de absentie van Vriends, Rayhi en Drenthe; maar het is evident dat deze jongens gemist worden. Al is het alleen maar om een signaal af te geven middels een pittige tackle, wanneer het niet loopt.

Een verloren avond, in alle opzichten. Fraser gaf na afloop aan dat hij zich schaamde voor de meegereisde fans, die er wél 90 minuten lang voor gingen. Hij beloofde dat alle kaartjes vergoed zullen worden, als tegemoetkoming. Voor wat het waard is, maar het gebaar is prima. Volgende week thuis tegen Almere City. Een ploegje met wat aardige spelers, die het de onze knap lastig kunnen maken. Zeker als we zo spelen als gisteren. Dan kan je beter vragen of iedereen thuis wil blijven. Maar dat gaan we niet doen uiteraard. We mogen er gevoeglijk vanuit gaan dat er harde woorden zijn gevallen en nog gaan vallen. Iedereen op scherp. Nimmer zullen wij versagen, strijden om elke meter grond.
@petervanderzwan

Foto’s: o.a. Proshots

About The Author

Related posts