VERSLAG Sparta-ADO | Veerkrachtig Sparta zegeviert na een belabberde 1e en een uitstekende 2e helft

De weken van de waarheid. Eén van de cliché’s die weer van stal kunnen worden gehaald. Maar duidelijker kan het ook niet verwoord worden. ADO-thuis, zondagmiddag 14:30 uur. Véél meer dan normaal peilen de Sparta-supporters onderling wat het gevoel vooraf is. Wat denk-ie dat ‘t wordt vandaag? Gaan we winnen? De sfeer is prima, de nodige pilsners worden genuttigd om de kelen te smeren en moed in te drinken. Want ja, er zal echt uit een ander vaatje getapt moeten worden in vergelijking met AZ-uit. Pure catenaccio, een tactiek die daar prima te ‘verdedigen’ was, is vandaag zeker niet aan de orde. Vol voor de 3 punten op een kolkend en wederom uitverkocht Kasteel.
Zowel Friday als Brogno waren te geblesseerd om mee te doen, laat staan op de bank te zitten. Ahannach en Dos Santos ondersteunden spits Michiel Kramer. Paco van Moorsel mocht weer ‘op 10’ beginnen, Nelom was weer fit genoeg om in de basis te starten. ADO staat op een knappe plek 8 in de eredivisie en is nog volop in strijd om de plekken voor play offs om Europees voetbal. Wat een schril contrast met ons aller Sparta. Wij vechten nog steeds en voorlopig nog om niet rechtstreeks te degraderen.

De eerste kans was voor ADO Den Haag, dat leek na 5 minuten op voorsprong te komen maar er was een overtreding aan voorafgegaan. Een minuut later was het echter wel raak voor ADO. Erik Falkenburg profiteerde van knullig balverlies van Dougall, 0-1. Een enorme domper, we moesten nu nog meer hogere machten aanspreken om vandaag de vurig gewenste winst te behalen. Maar wat Sparta ook probeerde, het leek tenonder te gaan aan de enorme druk. Een verlammende werking had het op het spel, er werd vrijwel alleen maar breed gespeeld om vooral de bal niet te verliezen. De voorgaande thuiswedstrijden was er flair en bravoure, maar bleef de beloning vaak uit. Was dat zo erg in de koppies gaan zitten? Aan niets was te merken dat we voor één van onze laatste kansen vochten. Vlak voor rust leek Falkenburg zelfs de 2e treffer te maken, maar gelukkig redde de paal ons. Rust 0-1.

Advocaat greep in in de rust en haalde de falende Dos Santos en Dougall naar de kant. Verhaar en Mühren waren de vervangers. Wat er precies in de thee zat en hoe hard en lang de donderpreek van Advocaat in de rust was zullen we nooit precies weten, vanaf de eerste minuut was in ieder geval een heel ander Sparta te zien. Vaak werd opportunistisch de bal richting onze voorwaartsen getransporteerd, de zijkanten werden door Verhaar en Ahannach prima breed gehouden en beiden waren dreigend in hun acties. In de eerste 5 minuten leverde dat al direct 2 prima kansen voor Kramer op, beide keren was keeper Zwinkels hem ternauwernood de baas. ADO kwam er nog maar weinig uit, maar na een klein uur spelen was de razendsnelle Hooi onze verdediging te snel af, keeper Huth redde echter schitterend. Een paar minuten later zette de prima ingevallen Verhaar goed door en kopte de bal door op Kramer. Die bleef uiterst koel en schoof de bal langs de keeper, 1-1!!! Sparta kreeg meer kansen, maar Mühren had 2 keer op rij pech. Eerst verdween de bal net naast het doel, even later raakte hij de paal. Met nog 20 minuten te spelen steeg de spanning naar ongekende hoogte. We waren zó ontzettend dichtbij de overwinning … We speelden met passie en hartstocht, iets dat de eerste helft totaal niet aanwezig was. ADO werd nog één keer gevaarlijk, spits Johnsen dacht al raak te koppen maar Huth dacht daar anders over. Met een katachtige redding voorkwam hij de 1-2. En toen kwam daar hét moment voor Robert Mühren. Hij kapte een verdediger uit en schoot hard raak: 2-1 met nog 7 minuten te spelen… Het Kasteel ontplofte! De laatste 10 minuten (inclusief blessuretijd) werden onze spelers nóg luider aangemoedigd dan daarvoor. DRIE PEPERDURE PUNTEN! Het verlossende eindsignaal was daar. Een orgastisch gevoel hing in de lucht boven Spangen. De opluchting en opwinding waren groot. Prima wissels van Advocaat, die ook nog eens doorslaggevend waren. Dankzij een geweldige tweede helft, waarin Sparta met het hart speelde. En ook trouwens met al onze harten … Und Jannik Huth, du bist super geil! Volgende week naar die Heimat, als je daar nou ook een heldenrol zou willen vertolken zou dat nóg geiler zijn!

Doordat Roda verloor en Twente gelijkspeelde, heeft de overwinning nog meer glans gekregen. We staan niet meer op de laatste plaats, en volgende week gaan we naar Roda dat nu laatste staat. Als we daar winnen, doen we pas echt goede zaken. En daar is onze steun KEIHARD VOOR NODIG! Er zijn op dit moment ruim 200 kaarten verkocht, maar dat moeten er veel meer worden. Ja, het is een pleuriseind rijden. Ja, we hebben een grafhekel aan die nare club met die Duitse roeptoeter (Danke, Bitte). Ja, het is niet goedkoop. Ja, we zullen toch wel weer verliezen. Ho, stop even met redenen te bedenken om niet te gaan. Steun onze club, juist nu het zo hard nodig is! Surf naar www.spartakaartje.nl, bestel je kaartje voor bus of auto en ga mee naar Kerkrade. Het doemscenario dat Jupiler League heet moeten we van ons afduwen. Dat nooit meer, zeiden we toen we promoveerden. Nu grijpen we wat strohalmen en pakken we wat punten. Gelukkig maar. Maar we zijn er nog niet. Zaterdag weer een finale. Nog 8 wedstrijden. Nog 8 keer alles geven. Als spelers, maar ook als supporters. ALLEMAAL ACHTER SPARTA!
@petervanderzwan

Foto’s: ProShots

About The Author

Related posts