Verslag Sparta-Excelsior | Geluk en gogme breken Sparta op, onverdiend derbyverlies

Derbygevoel. Het is amper uit te leggen als je geen supporter bent. Op allerlei manieren hebben we voorgaande keren het belang onderstreept. Bij een laatste training bijvoorbeeld. Of de spelersbus op weg naar oost of zuid een hart onder de riem steken. Deze keer kozen we om niets speciaals te organiseren. Niet omdat het belang minder was, integendeel.

De vorige editie in Kralingen werd voorafgegaan door ludieke bewegwijzering, waarbij eventuele prostitueebezoekers vakkundig de goede richting op werden gestuurd. Voorafgaand aan deze editie waren er geluiden dat onze rivalen uit oost iets van plan waren om en nabij Het Kasteel. Uiteraard namen we het zekere voor het onzekere en bewaakten we onze vesting. Enkele heldhaftige liefhebbers van dames van lichte zeden konden zodoende betrapt worden, nog voordat ze iets konden bekladden of ophangen. Ze dropen met de staart tussen de benen af. In West viel er niets te halen en we hoopten vurig dat dat op de wedstrijddag ook zo zou zijn.

Het lijkt wel alsof wij altijd in een penibele situatie zitten, als de stadgenoten uit oost de opponent zijn. Er staat altijd al flink wat druk op, maar wanneer je onderaan de ranglijst bungelt gaat ook de positie op de ranglijst in de koppies meespelen. En als je jezelf dan ook niet beloont in een prima wedstrijd tegen Vitesse, eerder deze week, dan is een driepunter al helemaal een vereiste om niet verder in het moeras weg te zakken. De belangen waren dus zeer duidelijk.

Advocaat zette kersverse nieuweling Soufyan Ahannach direct in de basis, Robert Muhren was naar de bank verbannen. Dat was de enige wijziging ten opzichte van Vitesse-thuis. Sparta begon voortvarend aan de derby en wist al na 3 minuten te profiteren van defensieve wanorde bij Excelsior, de keeper ging onder de bal door waarna de bal via een verdediger in eigen doel werd gewerkt: 1-0! Een heerlijke start, dit zou een ruggesteun moeten zijn! Maar niets was minder waar, amper 2 minuten later werkte Kortsmit een vrije trap tegen de paal waarna de rebound werd binnengewerkt, 1-1. En over wanorde in de defensie gesproken … Fischer en Chabot schutterden hier als beginnelingen. Het is echt 1 minuut voor 12 als het om een defensieve versterking gaat! Met dit duo gaan we niet overleven. Met name Fischer kon het regelmatig amper belopen en werd te kijk gezet. Sparta gaf de moed echter niet op en trok onverdroten weer ten aanval. Maar het was rommelig en onzorgvuldig in vergelijking met de wedstrijd eerder deze week. Er werd wel gestreden voor elke meter grond, waarbij scheidsrechter Van Boekel vaak vreemde beslissingen nam en de wedstrijd niet liet ontbranden door vaak af te fluiten bij felle, maar onschuldige duels. Enfin, het spel zorgde niet voor grote kansen, maar de allergrootste kreeg Sparta dan toch vlak voor rust in de vorm van een penalty. Loris Brogno zorgde voor de 2-1. Zaak was nu om deze stand tot de rust vast te houden, maar niets was minder waar. Het strafschopgebied leek in de laatste minuut voor rust wel een speeltuin, waar de Excelsior-spelers elkaar de bal ongestoord in de voeten speelde. De aanval werd besloten met een loepzuivere trap die in de uiterste hoek verdween, 2-2.

De 2e helft speelde Sparta richting de Denis Neville-tribune. De eerste kans na de pauze was na een kwartier spelen, toen Friday een goede kopkans voorlangs kopte. Even later kopte hij de bal over. Friday was veel minder aanwezig dan tegen Vitesse, toen hij de beste man op het veld was. Vandaag was hij zoekende en ongelukkig in de duels. Halverwege de 2e helft kwam de niet geheel fitte Duarte in het veld voor Alhaft, Ahannach ging links voorin spelen. Vanaf dat moment nam Sparta duidelijk het heft in handen en kwamen er veel hele en halve kansen. Zo zag Friday zijn inzet van dichtbij na een voorzet van Duarte geblokt worden en miste diezelfde Duarte, die overigens prima inviel, vlak daarna de allergrootste kans van de wedstrijd … van heel dichtbij schoot hij op de keeper. Vlak daarna gaf Holst een perfecte voorzet voor de goal langs, waar 3 inglijdende Spartanen een teen tekort kwamen en in plaats daarvan zelf in het doel verdwenen. Tot ontsteltenis van de 10.000 Spartanen op de tribune … en waar je zelf verzuimt om de trekker over te halen, is de ongeschreven voetbalwet dat de bal ook wel eens aan de andere kant in het netje kan vallen. Vijf minuten voor tijd maakte Fischer een domme overtreding op de rand van het strafschopgebied. Hadouir plaatste de bal feilloos over de muur in de goal, 2-3. Kon Kortsmit de bal hebben? In mijn optiek niet, het was de hoek van de muur en de andere hoek is dan voor de keeper. In de resterende tijd probeerde Sparta nog van alles, maar de keiharde mokerslag volgde middels het eindsignaal. Weer verloren. Weer onverdiend verloren. Weer een derby verloren. Weer de kansen niet afgemaakt. Weer een kater van jewelste.

Zijn er nog positieve punten te noemen? Jawel. Ahannach is zeker een versterking, hoewel hij op ‘10’ echt nog ritme mist. Op de buitenpositie beviel hij stukken beter. Holst speelt steeds degelijker en Duarte komt er gelukkig weer aan. Maar om uit het moeras te komen, zullen er toch echt punten gehaald moeten worden. En spelers. Verdedigers graag. Namen als Dumic en Donk worden genoemd, ze zullen een zeer welkome versterking zijn.

Vrijdag naar Heerenveen. Statistisch gezien is de ommekeer dichtbij. Laat het vrijdag maar gebeuren. Rood-wit gaat NOOIT verloren!

@petervanderzwan

About The Author

Related posts