VERSLAG Sparta-FC Twente | Wanprestatie elftal, Fraser én scheids; titel nu al uit zicht

Een heus eredivisie-affiche op deze herfstachtige vrijdagavond. Sparta en FC Twente, bolwerken met een stadion en achterban waar eredivisie gespeeld hoort te worden. Maar door wanbeleid en wanprestaties buiten en binnen het veld acteren beide teams nu een niveau lager. Een niveau, dat sterker is dan ooit. Waar Sparta voor de winterstop soms bovenaan stond of toch zeker binnen een paar punten daarvandaan, is FC Twente met name na de winterstop in grootse vorm. Op het juiste moment pieken heet dat. Liefst 7 wedstrijden op rij werden er gewonnen. Met spelers met exotische namen uit diverse windstreken, dat wel. Maar zolang je daarmee presteert, schijnt dat normaal te zijn. En er zitten uitstekende spelers bij, die in de eredivisie niet zouden misstaan.

De vraag is en blijft alleen waar ze die spelers allemaal van betalen. Zonder teveel in detail te treden, blijft FC Twente een dubieuze onderneming. Maandenlang waren we getuige van een soap met de KNVB en later de Gemeente Enschede, vage transacties met louche en malafide makelaars. De lijst is immens. De afkeer in het ganse land was dan ook groot. Vervolgens kreeg de animositeit tussen Sparta en Twente vorm middels de soap rondom Xandro ‘Judas’ Schenk. Deze stoethaspel poseerde de ene dag in Sparta-shirt, de dag er op tekende hij doodleuk bij de Tukkers. Het volgende incident op rij. Te gek voor woorden. En dan was daar ook nog de uitwedstrijd in Enschede, waar FC Twente een onterechte strafschop kreeg en benutte. Bestaat er dan geen voetbalgod ofzo?

De achterstand was inmiddels opgelopen tot 8 punten op koploper FC Twente, door hun goede reeks én door onze slechte reeks. Zaak was om vandaag te winnen, om de titel nog in zicht te houden in begin februari nota bene. Het verval van onze rood-witten is schrikbarend. Fraser had in al zijn wijsheid besloten om weer eens geen beroep te doen op Harroui in de basis …. zucht. Een herhaling van zetten, maar iedereen is er toch over eens dat deze stabiele jongeling in de basis hoort te starten?! Behalve onze trainert. Tsja. Rayhi en Auassar waren na blessures weer beschikbaar en stonden in de basis. Naast Harroui moesten ook Wuytens en Dervisoglu plaatsnemen op de reservebank. Faye maakte zijn basisdebuut.

Een vol Kasteel maakte zich op voor een kraker. Kon Sparta de Tukkers overrompelen en de baas zijn op Het Kasteel? Of was Twente nog steeds in de flow en Sparta in de dip? Vragen. Antwoorden kregen we. Sparta begon best aardig met druk naar voren, kansen leverde dat niet op in het eerste kwartier. Wel voor FC Twente, ze sneden als een mes door de boter door onze verdediging heen, dwars door het midden… De stiftbal van Aitor leek over Kortsmit heen te gaan, maar een katachtige reflex van hem voorkwam dat. Tien minuten later moest hij tot 2 keer toe weer handelend optreden na een corner van een aandringend Twente. En toen was daar de 21e minuut. Een ogenschijnlijk onschuldig duel tussen Saksela een Twente-speler, je kan in discussie gaan of het een overtreding was of niet, maar zeker niet of het erbuiten of erbinnen was. Een meter buiten de zestien, de aanvaller dook gretig het strafschopgebied in. Scheids Gözübüyük wees naar de stip, ongelofelijk. Deze leidsman faalde laatst bij Ajax-Heerenveen, nota bene mét VAR, en mocht voor straf een niveautje lager fluiten. Maar op dit moment was het vooral een straf voor óns. Tom Boere, die met zijn jankmuil en maniertjes de hele wereldproblematiek op zijn rug lijkt mee te torsen, schoot de 0-1 binnen. Het was dan een onterechte pingel, de voorsprong voor FC Twente gaf wel recht aan het spelbeeld. Ze voetbalden makkelijk, Sparta oogde lamlendig en zonder inspiratie vanaf dat moment. Alsof de 0-1 wéér een mentaal tikkie was. Laat dat alsof maar weg, het is geen toeval meer. Saksela verliet geblesseerd het veld, Dabo was zijn vervanger. Halverwege de eerste helft kwam er eindelijk een kansje voor Sparta, Drenthe schoot diagonaal maar keeper Drommel pakte de bal klemvast. Vlak voor het half uur nog een kans voor Sparta, maar het was tekenend dat nota bene een Twente-speler de bal bijna in eigen doel kopte. Sparta probeerde het, maar werd telkens vakkundig weggecombineerd door een betere tegenstander. Zaak is dan om er een schepje bovenop te doen, laten zien dat de huid duur verkocht wordt. Maar niets van dat alles, los van het feit dat we ook vaak te laat kwamen. En los van die instelling en mentaliteit viel er tactisch ook het nodige aan te merken. Het 5-2-3 van deze avond bezorgden de broertjes Duarte een kater, ze zwommen op het middenveld en kwamen niet in hun kracht te spelen. Vlak voor rust verdubbelde FC Twente de voorsprong, een vrije trap werd door iedereen gemist, behalve door een speler van Twente. Het verdedigen deed pijn aan de ogen, en weer uit een standaardsituatie. En weer zag Kortsmit er ook niet goed uit, de bal verdween onder zijn lichaam door in het doel. Niet dat hij over het algemeen slecht keept, hij redde ons een aantal keren van een vroege achterstand. Maar ook hij ontkomt niet aan de malaise en de vormcrisis waarin het elftal verkeert. En zo kregen we vlak voor rust weer een forse tik, 0-2 ruststand.

Een aansluitingstreffer zou het tij na rust kunnen keren. Fraser viel wederom terug op Harroui en gaf zo weer zijn fout toe om hem niet op te stellen. Maar was dit nog op tijd om op z’n minst nog een punt uit het vuur te slepen? Hij verving Auassar, die 9 van de 10 ballen middels een vuurpijl richting Veldwijk verstuurde. De wind was een factor, maar dat weerhield hem er niet van het toch consequent te proberen. Eigenaardig. Wie dacht en hoopte dat er een ander Sparta uit de kleedkamer kwam, kwam bedrogen uit. Na een paar minuten was daar al de eerste grote kans in de 2e helft voor Twente, maar Oosterwijk raakte de paal. Maar een paar minuten was het dan wel raak voor de bezoekers, Vriends raakte de bal als laatste: 0-3. Er waren nog 40 minuten te spelen, maar de wedstrijd was beslist. Je hoopte alleen maar dat het hierbij bleef. Twintig minuten voor tijd werd Veldwijk vervangen, Dervisoglu kwam voor hem in de plek. Veldwijk raakte geen pepernoot, liep er verloren bij. Dat is enerzijds te begrijpen, omdat hij veelal kansloze ballen toegespeeld kreeg. Anderzijds mag je van onze aanvoerder en ervaren speler verwachten dat hij voorop gaat in de strijd. En daar viel hij in het geheel niet op te betrappen. Zou de interesse vanuit Japan en Zuid-Korea meespelen? Het is bizar dat hij in deze fase nog weg zou kunnen, maar het is nog vreemder dat hij eventueel zelfs weg zou wíllen. Wat voor signaal geef je dan af als aanvoerder naar je medespelers en supporters? Als er naar gevraagd wordt zeg je er niet echt over te willen praten en je te willen focussen op Sparta, tegelijkertijd praat je er tóch over en ga je er over nadenken als er een mooi bod komt voor Sparta. Heel ongepast, en het zorgt ook voor onrust. Net als de geruchten rondom Fraser, die nu topkandidaat zou zijn om trainer te worden op zuid. Ook hij zegt er niet over te willen praten, maar zegt er vervolgens toch wat over. Niet doen, ‘geen commentaar’ volstaat. Of ben ik dan teveel voetbalromanticus en is het inherent aan het hedendaagse voetbal? Wellicht een retorische vraag.

Het was tekenend wat Sparta pas in het laatste kwartier, toen Twente het wel geloofde en amper meer aandrong, nog wat kansjes kreeg. Onder andere Laros Duarte was dichtbij na één van de weinig gelukte acties van Drenthe, maar Drommel redde. Drenthe grossierde in de 2e helft steeds vaker in balverlies, in deze vorm is hij rijp voor de bank. De vooraf bestempelde kraker ging uit als een nachtkaars, net als het reguliere seizoen. Het verschil is 11 punten met FC Twente. ELF. En we zijn nog niet eens half februari. We hebben nog 14 (!) wedstrijden te gaan en we zijn al uitgeschakeld voor de titel. Compleet verkloot na de winterstop. Waar spelen we nu nog voor? Om zo hoog mogelijk te eindigen (eerste 5) en de eerste ronde van de play offs te ontlopen. En zo ook vertrouwen te tanken. Mét Fraser? Als deze negatieve tendens zich doorzet is dat nog maar de vraag. Het verval is gigantisch, en daar is hij eindverantwoordelijk voor. Volgende week Dordt-uit. Die zullen, zoals altijd, het vuur uit de sloffen lopen tegen Sparta en per se willen winnen. Wat stelt Sparta daar tegenover? In deze fase laat zich dat raden. Sparta, wat stel je onze onvoorwaardelijke liefde voor jou weer op de proef. Maar ook na deze enorme mokerslag zullen we er volgende week zijn. En de week erop. En daarop. En jaren nog hierna. SP-AR-TA.

@petervanderzwan

Foto’s: Carla Vos en WaterwegSport.nl (Mischa Keemink)

About The Author

Related posts