VERSLAG Sparta-Roda JC | Slechts een puntje na galavoorstelling eerste helft (én een ode aan Thomas)

Eindelijk weer naar Het Kasteel, de eerste thuiswedstrijd na de winterstop. Temperatuur amper boven het vriespunt, maar dat deert een Spartaan niet. De 10.000 supporters gingen er eens goed voor zitten en staan deze avond.
Fraser zette Dervisoglu in de basis, terwijl ook Rayhi en Veldwijk voorin te vinden waren. Eindelijk eens een aanvallende opstelling op papier. En dat is echt een voorwaarde op Het Kasteel, waar we de baas horen te zijn. En niet alleen met goede uitslagen, ook met het type voetbal dat op Het Kasteel gespeeld hoort te worden. Nieuweling Dirk Abels en jongeling Bradly van Hoeven zaten voor het eerst bij de selectie. Laros Duarte maakte zijn Kasteeldebuut. Drenthe keerde terug in de basis na zijn schorsing.

Sparta speelde de eerste helft richting de Denis Neville-tribune. Het begon in de hoogste versnelling en al snel was het raak. Een corner in de 2e minuut van Rayhi belandde op het hoofd van Vriends, die overtuigend raak kopte: 1-0! Wat een begin! Dat was het startsein voor een eerste helft die dit seizoen nog niet was vertoond. Vloeiende aanvallen resulteerden in een kansenregen op het Limburgse doel. Binnen het kwartier konden Laros Duarte, Veldwijk (2x) en Rayhi de score verdubbelen, maar pech en de Roda-keeper verhinderden dat. Maar vlak daarna was het wel raak. Rayhi ging op links goed door en schoot hard en gedecideerd de bal met links hoog in het doel: 2-0 na 20 minuten. In de 25e minuut was het wederom Veldwijk met een kans, de keeper redde met moeite. Zoals gezegd, oogstrelend voetbal, de duimschroeven werden stevig aangedraaid. Vlak voor rust weer een kansensalvo van de Kasteelheren, maar Dervisoglu (2x) en Auassar hadden wederom pech. En omdat we Roda in leven hielden, geloofden zij nog in een resultaat. In de 45e minuut scoorden ze de aansluitingstreffer, het was de allereerste kans nota bene voor de bezoekers. Ruststand 2-1.

In de rust werd afscheid genomen van Thomas Verhaar, Ti-Ta-To Verhaar. Een zeer verdiend afscheid, een speler naar ieder Spartaans hart, die diezelfde harten heeft gestolen de afgelopen jaren. Een ereronde en een ovationeel applaus vielen hem ten deel. Thomas, de verpersoonlijking van het kampioenschap in 2016. Hij schilderde vrije trappen magistraal tegen de netten, hij toverde met assists. En is bovendien een sympathiek mens. Altijd tijd voor een praatje, een foto. Voor de camera prima teksten. Hij was bereikbaar en onbereikbaar tegelijkertijd. Iemand met brede kennis (De Slimste Mens) en interesses. Een verademing in de holle voetbaljungle. Thomas is een Spangenaar. Dank je wel voor alles. Maak ze gek daar in Kaapstad.

Na rust was Sparta even niet bij de les en liet het zich wederom verrassen, Mario Engels scoorde zijn 2e treffer: 2-2. Trainer Molenaar van Roda zal ongetwijfeld in de rust in de kleedkamer gezegd hebben dat het een wonder was dat het 2-1 stond en geen 5-0. En dat ze er vol voor moesten gaan… en dat gebeurde. Een ander Roda na de rust, dat feller de duels aan ging en van zich af beet. Geen makke schapen als in de eerste helft, maar een waardige opponent zodat er een wedstrijd ontstond. Een zegen voor de neutrale kijker, een gruwel voor elke Spartaan. Weer hadden we de tegenstander in de touwen, maar vergaten we de knock out uit te delen. Een zorg dat dit ook na de winterstop weer gebeurt. Enfin, we hadden nog ruim de tijd om een beslissing te forceren, maar zo gemakkelijk als dat voor de rust gebeurde ging dat de 2e helft zeker niet. Halverwege de 2e helft was Veldwijk tot twee keer toe zicht dichtbij, maar het werd geen doelpunt. Zeker bij de 2e poging telde bijna iedereen al de 3-2, maar de Roda-keeper tikte de bal weergaloos uit de hoek na een ogenschijnlijke onhoudbare kopbal. De tijd begon te dringen. Dirk Abels maakte 10 minuten voor tijd zijn debuut voor Sparta. Rayhi kreeg nog een goede kans, maar ook nu was de keeper een sta-in-de-weg. Roda JC kreeg nog de grootste kans, oud-Spartaan Dijkhuizen schoot maar net naast. En zo ging iedereen met een lichte kater huiswaarts. Een blauwdruk van wel meer wedstrijden dit seizoen. Met dien verstande dat deze keer de eerste helft van een hoog niveau was. Laat dat de lat zijn. Als het dan iets minder dan dat is, nemen we het voor lief. Maar houd het in godsnaam een keer langer vol. We verdienen het. En jullie ook. FORZA SPARTA!
Na afloop kwam Thomas Verhaar nog in het supportershome. Na talloze supporterselfies en een toespraakje van Ad Borstlap verliet Thomas het home voorlopig voor de laatste keer, ook hier door de voordeur.

@petervanderzwan

Foto’s: o.a. WaterwegSport (Mischa Keemink)

About The Author

Related posts