VERSLAG Cambuur-Sparta | In extremis toch nog een puntje, na liefst 3 tegentreffers bij spelhervattingen

De eerste wedstrijd na de winterstop. En wát voor één. De verre uitwedstrijd bij Cambuur in Leeuwarden. Een reis van bijna 3 uur heen en 3 uur terug, kortom: een Spartaanse dagbesteding. Een kleine 250 Spartanen hadden de moeite genomen om naar Friesland af te reizen. Vóór de winterstop had zich een kopgroep afgetekend in de eerste divisie, met FC Den Bosch, GA Eagles, FC Twente en Sparta. Zaak was vooral om geen averij op te lopen in de titelstrijd. Maar Sparta en uitwedstrijden, dat is dit seizoen nog geen gelukkige combinatie. Prima overwinningen in Waalwijk en Maastricht werden afgewisseld met kansloze nederlagen in Helmond en Amsterdam. Opstelling en instelling worden vaak aangevoerd als reden, en daar zit zeker wat in. Aan het begin van de competitie leek het logisch dat het dichtmetselen van de verdediging het begin was van het inslijpen van automatismen. Eerst zorgen dat achterin alles op orde is, dan verder bouwen aan het elftal. Met het hart spelen, de aanval zoeken, het publiek vermaken. Thuis op Het Kasteel gebeurt dat wel eens, maar eigenlijk veel te weinig. Ondanks dat zijn we op Spangen nog ongeslagen. Maar tijdens awaydays reist af en toe het uitcomplex mee, een ongrijpbaar fenomeen. De ene keer laten we ons in het begin afbluffen, en komen we soms op klasse en veerkracht nog terug, de andere keer beginnen we prima maar is de voorsprong van korte duur.

Enfin, nieuweling Laros Duarte maakte direct zijn debuut in de basis, Drenthe was geschorst. Saksela was geblesseerd, Dabo stond daarom in de basis. Het begin was absoluut voor de rood-witten, Rayhi onderstreepte dat in de 11e minuut door de 0-1 met links binnen te schieten. De assist was van Deroy Duarte. Vlak daarna kreeg Veldwijk 2 kopkansen vlak achter elkaar, maar hij miste het doel. Pas na een kwartier was het de beurt aan Cambuur, maar tot 2 keer toe kon Kortsmit handelend optreden. Maar na de 2e kans volgde er een corner, Cambuur zette handig een blok en de uitgekomen Kortsmit tastte mis: 1-1 halverwege de eerste helft. Vlak na het half uur dezelfde situatie, corner vanaf dezelfde kant en Robertha kopt namens Cambuur de 2-1 binnen. Weer zag de organisatie er achterin niet best uit, Kortsmit twijfelde tijdens het uitkomen en onze verdediging werd geklopt in de lucht. Vriends bleek eerder deze competitie onmisbaar, maar hij kan het ook niet alleen. Wuytens lijkt nog niet de gewenste versterking te zijn, de zomeraanwinst laat nog wel eens wat steekjes en gaatjes vallen. Te hopen is dat de technische leiding nog een goede centrumverdediger kan halen, want achter de blessuregevoelige Vriends is er sowieso geen goede back up. Vlak na deze tegenslag had Wuytens de 2-2 op de schoen, maar hij schoot de opgelegde kans wild en gehaast naast. Vlak voor rust werd het dan toch 2-2, na een schitterende individuele actie van Veldwijk. Een naar voren geroeide bal nam hij keurig aan, speelde een verdediger door de benen en pegelde de bal tegen de touwen. Een fijne meevaller, want voetballend lukte het simpelweg niet om tot kansen te komen.

De 2e helft leek het duel lang op slot te zitten, beide ploegen kregen amper kansen. Fraser probeerde die impasse te doorbreken door halverwege de 2e helft Dervisoglu voor Dabo in te laten invallen. Speculerend met deze aanvallende impuls op een driepunter. Maar het was Cambuur dat de voorsprong pakte, een klein kwartier voor tijd. Een vrije trap vanaf links werd met grote moeite verdedigd, waarna Cambuur alsnog de 3-2 binnen schoot. We gingen nu nog nadrukkelijker de aanval zoeken, maar het was weer Cambuur dat een grote kans kreeg. Kortsmit redde met de voet. Nadat hij er eerder niet goed uit zag bij zeker één tegentreffer hield hij ons nog in de wedstrijd. Rayhi was 5 minuten voor tijd heel dichtbij, maar zijn vrije trap spatte uiteen op de lat. In de 88e minuut leek een hoge bal van Wuytens een prooi te zijn voor de Cambuur-keeper, maar die had buiten de aanwezigheid van Deroy Duarte gerekend. Hij was er als de kippen bij om de bal aan te nemen, vrij te maken en in het lege doel te schuiven: 3-3! En dat was tevens de eindstand.
En omdat Den Bosch wél won, groeide dat gat naar 4 punten. Ook Twente won en kwam dichterbij. Zonde, uitwedstrijden blijven grillig, zelfs in de wedstrijd zelf zie je vaak 2 gezichten. Nog een paar dagen tot weer de volgende wedstrijd, vrijdag wacht Roda JC op Het Kasteel. Op naar 3 punten, om ieder geval de aansluiting te behouden bovenin. FORZA SPARTA!

@petervanderzwan

Foto’s: Mischa Keemink/WaterwegSport en ProShots

About The Author

Related posts